W scytyjskich grobach w Chinach odnaleziono krzaki marihuany

Kategorie: 

public domain

Chińscy naukowcy ogłosili odkrycie nietypowego pochówku. Odkrycia dokonano w północno zachodniej części Chin w regionie Turfan. Unikalne znalezisko pomaga nam zrozumieć jak starożytne kultury euroazjatyckich stepów, używały w swych rytuałach i medycynie rośliny.

W artykule opublikowanym w magazynie Economic Botany chiński archeolog Hongen Jiang opisuje pochówek około 35 letniego mężczyzny o anatomicznych cechach rasy białej. Mężczyzna został złożony w grobie wyłożonym drewnem,  z trzcinową poduszką pod głową. Trzynaście krzaków marihuany o długości 1m zostało położone na klatce piersiowej zmarłego.

Badanie radiowęglowe zawartości grobu wskazują, że pochówek pochodzi sprzed 2800 lat. Odkrycie dodaje się do kolekcji dowodów na to, że użycie marihuany w starożytnych kulturach stepowych było bardzo popularne.

Odkryty grób jest jednym z 240 grobów odkrytych w Jiayi i kojarzony jest z kulturą Subeixi ( inna nazwa to królestwo Gushi) lud ten zajmował rejon Turfan pomiędzy około 3000 a 2000 lat temu.

Fragmenty marihuany odkrywano wcześniej w grobach w tym rejonie, dziesięć lat temu odkryto w sąsiednim Yanghai grób zawierający 900 gram zmielonego suszu marihuany i nasion. Ty razem jednak naukowcy odkryli po raz pierwszy w historii całe krzaki marihuany i po raz pierwszy odnotowano przypadek użycia ich jako swego rodzaju całunu.

Poprzednie znaleziska marihuany w regionie Turfan składały się ze zmielonych roślin, to czyniło niemożliwym stwierdzenie czy rośliny były pochodzenia lokalnego czy zostały nabyte drogą wymiany handlowej w sąsiednich i dalszych regionach. Rośliny położono na ciele zmarłego płasko, co doprowadziło naukowców do konkluzji, że rośliny były świeże i zostały ścięte do pochówku.

Dodatkowo niemal wszystkie z 13 żeńskich kulek kwiatowych, obcięto przed włożeniem krzaków do grobu. Te, które pozostały na krzaku były prawie dojrzałe i zawierały w sobie niedojrzałe jeszcze nasiona. Sugeruje to, że roślina została ścięta a pochówek nastąpił póznym latem.

Na zakończenie warto powiedzieć kilka słów,  na temat kim byli ludzie tworzący kulturę Subeixi. Na podstawie archeologicznych znalezisk w postaci broni, wyposażenia dla koni, ubioru. Oraz cech anatomicznych, takich jak jasny kolor włosów i skóry stwierdzony na zmumifikowanych szczątkach,  można wnioskować, że byli ludem blisko spokrewnionym ze Scytami, wywodzącymi się kultury Andronowo (kolebka Arjów) rozwijającej się w epoce brązu na północ od Jeziora Aralskiego.

W sąsiedniej kotlinie Tarim odnaleziono zmumifikowane szczątki blondynów w tym szczątki kobiety nazwanej "piękność z Loulan". W 11 z 12 odnalezionych mumii dominującym genem dziedziczonym po ojcu była haplogrupa  R1a1 zwana haplogrupą słowiańską, obecnie najbardziej rozpowszechnioną obecnie wśród Polaków i Serbów Łużyckich.

Powyżej scytyjska "piękność z Loulan"

Powyżej mumia mężczyzny odnalezionego w kotlinie Tarim razem z "pięknością z Loulan"

Więcej o obecności marihuany w grobach scytyjskich na stepach azjatyckich można przeczytać w artykule o księżniczce z ludu Pazyryk. http://tojuzbylo.pl/wiadomosc/syberyjskie-kurhany-ujawniaja-swe-sekrety

oraz w artykule o złotych bongosach scytyjskich odnalezionych na Ukrainie  http://tojuzbylo.pl/wiadomosc/scytowie-haju-czyli-halucynogenne-rytualy-stepowych-wojownikow

Ocena: 

Nie ma jeszcze ocen

Komentarze

Skomentuj